Dziedziczenie a konstruktory i destruktory i ich wywołanie

Question

Mam sobie taki kod.

class Mother {


public:

	Mother() {
		cout << "Im mother" << endl;
	}
	~Mother() {

		cout << "I died" << endl;

	}

};
class Daugther : public Mother {

public:

	Daugther(){

		cout << "Im daughter" << endl;

	}
	~Daugther() {
		cout << "ehh ";
	}

	

};

int main() {

	Mother* a = new Mother();
	Mother* b = new Daugther();
	Daugther* c = new Daugther();
	delete a;
	delete b;
	delete c;

	cin.get();
	return 0;
}

Po uruchomieniu programu pojawia się taki wynik:
Im mother
Im mother
Im daughter
Im mother
Im daughter
I died
I died
ehh I died

Dla córki więc konstruktor uruchomił się za każdym razem poprawnie, bo mamy dwa Im daughter.
Dlaczego jednak destruktor dla córki uruchomił się tylko raz, skoro przecież mogę chyba użyć wskaźnika na klase matke jako wskaznik na córke?

 

Answer 1

Dlatego właśnie destruktory w klasach bazowych powinny być wirtualne :P

Comments

A jest jakiś konkretny powód, dla którego to nie działa? Skoro konstuktor się wykonał, to dlaczego destruktor nie?

---

Na takiej samej zasadzie na jakiej działają metody wirtualne. Jeśli klasa bazowa i klasa dziecko mają taką samą metode, ale nie wirtualną, to wywołując z pod wskaźnika na klase bazową, zawołana zostanie metoda klasy bazowej. Jeśli jednak byłaby to metoda wirtualna, to zostanie zawołana metoda klasy obiektu kryjącego się pod wskaźnikiem.

Tak naprawde zwalnianie obiektu klasy dziecka z pod wkaźnika na klase bazową z nie-wirtualnym destruktorem to wg standardu jest UB, ale większość kompilatorów po prostu zawoła destruktor klasy bazowej.

---

Oki, no więc dzięki za pomoc... ponownie :)

---

Prosze, ponownie :)