Na przykładzie PHP. To, co wypisze skrypt ‘php’, jest wysyłane kolejno jako zawartość strony ‘html’. Takie podejście nadaje się tylko do najprostszych zastosowań, ponieważ nie można wracać wstecz do już wygenerowanego fragmentu strony, by coś zmienić.
O ile dobrze rozumiem składnię generatorów stron JavaScript (takich jak React i inne) to na ich przykładzie. Jest pewna struktura obiektów reprezentujących stronę ‘www’, jej widok, która zawiera w sobie fragmenty kodu ‘html’ przypisane do poszczególnych elementów strony. Gdy generujemy stronę ‘html’, to metody tych obiektów są wykonywane i wstawiają komponenty ‘html’ uzupełnione o przekazane dane. Tutaj nie wiem, jak jest z hierarchią tych obiektów, czy jest ona dostępna czy nie. Natomiast wspomnę jeszcze o możliwości generowania statycznych stron ‘html’.
Trzecie podejście. W PHP jest obecna klasa DOMDocument, która umożliwia w ograniczony sposób obiektowy tworzenie całego dokumentu ‘html’ i jego zmienianie aż do momentu wysłania do przeglądarki ‘www’.
Zastanawiam się nad zaletami i wadami każdego podejścia do generowania strony ‘html’. Zakładam na razie, że rozwiązanie będzie docelowo dla PHP. Na początku myślałem, że trzecie podejście jest najbardziej optymalne, ale po napisaniu skłaniam się do drugiego podejścia z możliwością tworzenia hierarchii komponentów ‘html’. Ponieważ takie podejście pozwalałoby łatwo rozumieć budowę strony. I oczywiście wybrane strony generowane po stronie ‘servera’ zawierałyby też elementy CSS i JavaScript wykonywane po stronie ‘clienta’. Czy są już gotowe rozwiązania dla PHP? Czy to są wszystkie znane podejścia do generowania strony ‘html’?
